نامجو و مشکل کپی رایت

بخشی از متنی که محسن نامجو برای روزنامۀ هم میهن نوشته است:

ما در جامعه‌اي زندگي مي‌كنيم كه در آن خيره ‌شدن عادي دو شهروند به يكديگر به راحتي مي‌تواند به دعوا و منازعه منجر شود. ما به ديگري به‌عنوان دشمن نگاه مي‌كنيم. مشكل هر كس، مشكل خودش است و حتي اگر چيزي يا كسي را دوست داشته‌ باشيم يك آن به مسووليت‌مان در قبال او فكر نمي‌كنيم

متن کامل را از اینجا بخوانید. من یکی که بابت لینک هایی که به موزیک او داده ام، شرمنده ام و احساسش را کاملا درک می کنم. گمانم در این آشفته بازار، تنها راه این باشد که شماره حسابی را رسما اعلام کند تا پول آثاری را که به هر طریقی به دستمان رسیده و از آن استفاده کرده ایم، به آن حساب واریز کنیم. وقتی قانون از حق مولف حمایت نمی کند، شاید بتوان روی اخلاق فردی و وجدان افراد حساب کرد

پی نوشت: نگاهی به این لینک بیندازید، ظاهرا شماره حسابی از محسن نامجو را اعلام کرده است

ای عرش کبریای چیه پس تو سرت

موزیک امروز (مرد بی اساس) از آلبوم ترنج محسن نامجو است. من که انصافا لذت بردم و امیدوارم برای خوانندۀ احتمالی اینجا هم شنیدنی باشه. میتونید از اینجا بگیریدش، چند تکه اش را هم اینجا مینویسم

این که زادۀ آسیایی رو میگن جبر جغرافیایی! --- این که لنگ در هوایی، صبحونت شده سیگار و چایی
ای عرش کبریایی، چیه پس تو سرت؟ --- کی با ما راه میایی، جون مادرت؟
................................................................................................................
یک روز از خواب پا میشی میبینی رفتی به باد--- هیچکس دور و برت نیست همه رو بردی ز یاد
چند تا موی دیگت سفید شد ای مرد بی اساس --- جشن تولد تو باز مجلس عزاست
................................................................................................................

مرغ سخندان

احتمالا محسن نامجو را می شناسید، این روزها خیلی مشهور شده و روند رو به رشد شهرتش هم ادامه داره. بعضی از آهنگاش حسابی به دل من میشینه. یکیش که تقریبا جزء معدود آثار کلاسیکش هم هست به نام "مرغ سخندان" الان داشتم گوش می کردم، گقتم خواننده احتمالی اوهام شبانه را هم در احساسم شریک کنم

برای گرفتن آهنگ به اینجا مراجعه کنید

این هم خلاصه ای از شعر


شبان آهسته می‌نالم، مگر دردم نهان ماند
بگوش هركه در عالم، رسيد آواز پنهانم

من آن مرغ سخندانم كه در خاكم رود صورت
هنوز آواز می‏آيد به معنی، از گلستانم*

متن شعر بر گرفته از وبلاگ اشک مهتاب